یکشنبه ۱۱ تير ۱۳۹۶ ساعت ۰۹:۱۳ ق.ظ
=RTLسرمایه در لغت پول یا کالایی است که اساس کسب و تجارت قرار بدهند و پول که اصل به بهای چیزی داده شده که هرگاه بیشتر از آن فروخته شود مبلغ اضافی سود خواهد بود. همچنین به معنای دارایی و ثروت است و یا آنچه که کسی از نقد و جنس دارد و به عبارت دیگر اصل و مایه چیزی را سرمایه گویند. سرمایه شرکت مبلغی است که در ترازنامه شرکت در زیر عنوان دارایی اولیه و هم زیر عنوان بدهی اولیه شرکت درج می شود.
پس منظور از سرمایه در شرکت های تجاری مشابه سرمایه اقتصادی است. اما شکل دیگری از سرمایه که گاه در حقوق اقتصادی مطرح است و پس از این که به عنوان آورده به شرکتی انتقال یافت در حقوق اقتصادی مطرح است سرمایه خارجی است. سرمایه گذاری خارجی هم شکل دیگری از سرمایه گذاری است که معمولاَ اجازه ثبت نمایندگی یا شعبه خارجی در ایران موجب تشویق سرمایه گذاران خارجی می شود و این نوع سرمایه خارجی تفاوتی با سرمایه داخلی ندارد و همان مفهوم در شرکت ها بر آن بار می شود با این تفاوت که سرمایه گذاران خارجی دارای منشاء خارجی است که به صورت نقدی و غیرنقدی وارد کشور می شود. در صورتی که وجه نقد باشد به صورت ارز قابل تبدیل از طریق نظام بانکی یا طرق انتقال وجوه که مورد تایید بانک مرکزی ایران باشد و سرمایه غبرنقدی مانند ماشین آلات و تجهیزات ، ابزار و قطعات یدکی ، قطعات منفصله و مواد اولیه ، افزودنی و کمکی ، دانش فنی ، حق اختراع نام ها و علائم تجاری و خدمات تخصصی و سایر موارد مجاز به کشور وارد می شود. اما وقتی که به عنوان بخشی از سرمایه موسسین یک شرکت وارد کشور می شود می بایست به جای واژه سرمایه که متعلق به اشخاص حقیقی و حقوقی سابق است از آن به عنوان آورده نام برد یعنی از این پس آورده تلقی می شود نه سرمایه خارجی . چه پیش از این از نگاه اقتصادی سرمایه خارجی تلقی می گردید در حالی که از زمان تادیه یا تسلیم به شرکت در حال تاسیس آورده و سپس از نگاه تجاری سرمایه شرکت تجاری تلقی می گردد.
بنابراین سرمایه ای که با آن می توان به انجام معاملات تجاری پرداخت مصادیق متعددی دارد. پس مصادیق سرمایه را در شرکت های تجاری می توان به دو دسته تقسیم نمود :
الف ) وجه نقد : سرمایه ها می توانند به صورت وجه نقد باشد یعنی قابل شمارش و میزان حقیقی آن معلوم و مشخص باشد وجه نقد ابزار و وسیله اصلی تجارت محسوب می شود. اگرچه گاه با نوسات اقتصادی از ارزش آن کاسته می گردد و گاه بر ارزش آن افزوده می شود. وجه نقد به سپرده های دیداری که توسط اشخاص اعم از اشخاص حقوقی و حقیقی به صورت سپرده گذاری بلند مدت یا کوتاه مدت و نظایر این ها نزد بانک ها یا سایر موسسات امانت داری مالی سپرده می شود یا نزد اشخاص به صورت اسکناس یا سکه باقی می ماند گویند.
جاری ترین دارایی یک واحد تجاری وجه نقد می باشد که مبدا و واسطه خرید و فروش و خدمات است و عاملی جهت تسویه حساب و انجام تعدات در سررسید است. به علاوه وسیله ای برای اندازه گیری میزان توان و قدرت مالی یک تجارتخانه می باشد زیرا منابع وجوه نقد برای تامین و پرداخت مخارج برنامه ریزی شده در شرایط خاص و اضطراری است. مهم ترین ویژگی وجه نقد، دیداری بودن آن است زیرا بدون اطلاع قبلی قابل برداشت یا مطالبه خواهد بود. وجه نقد شامل انواع پول های رایج ، سکه ، اسکناس و نظایر آن است که جهت معاملات تجاری مورد استفاده قرار می گیرد و باید آن را پشتوانه چک ، سفته ، برات و حواله های بانکی و سایر اسناد تعهد آور دانست.
![[عکس: 0tde_logo1.jpg]](http://uupload.ir/files/0tde_logo1.jpg)
سرمایه شرکت های تجاری ثبت شرکت نیک
پس منظور از سرمایه در شرکت های تجاری مشابه سرمایه اقتصادی است. اما شکل دیگری از سرمایه که گاه در حقوق اقتصادی مطرح است و پس از این که به عنوان آورده به شرکتی انتقال یافت در حقوق اقتصادی مطرح است سرمایه خارجی است. سرمایه گذاری خارجی هم شکل دیگری از سرمایه گذاری است که معمولاَ اجازه ثبت نمایندگی یا شعبه خارجی در ایران موجب تشویق سرمایه گذاران خارجی می شود و این نوع سرمایه خارجی تفاوتی با سرمایه داخلی ندارد و همان مفهوم در شرکت ها بر آن بار می شود با این تفاوت که سرمایه گذاران خارجی دارای منشاء خارجی است که به صورت نقدی و غیرنقدی وارد کشور می شود. در صورتی که وجه نقد باشد به صورت ارز قابل تبدیل از طریق نظام بانکی یا طرق انتقال وجوه که مورد تایید بانک مرکزی ایران باشد و سرمایه غبرنقدی مانند ماشین آلات و تجهیزات ، ابزار و قطعات یدکی ، قطعات منفصله و مواد اولیه ، افزودنی و کمکی ، دانش فنی ، حق اختراع نام ها و علائم تجاری و خدمات تخصصی و سایر موارد مجاز به کشور وارد می شود. اما وقتی که به عنوان بخشی از سرمایه موسسین یک شرکت وارد کشور می شود می بایست به جای واژه سرمایه که متعلق به اشخاص حقیقی و حقوقی سابق است از آن به عنوان آورده نام برد یعنی از این پس آورده تلقی می شود نه سرمایه خارجی . چه پیش از این از نگاه اقتصادی سرمایه خارجی تلقی می گردید در حالی که از زمان تادیه یا تسلیم به شرکت در حال تاسیس آورده و سپس از نگاه تجاری سرمایه شرکت تجاری تلقی می گردد.
بنابراین سرمایه ای که با آن می توان به انجام معاملات تجاری پرداخت مصادیق متعددی دارد. پس مصادیق سرمایه را در شرکت های تجاری می توان به دو دسته تقسیم نمود :
- سرمایه مشهود
الف ) وجه نقد : سرمایه ها می توانند به صورت وجه نقد باشد یعنی قابل شمارش و میزان حقیقی آن معلوم و مشخص باشد وجه نقد ابزار و وسیله اصلی تجارت محسوب می شود. اگرچه گاه با نوسات اقتصادی از ارزش آن کاسته می گردد و گاه بر ارزش آن افزوده می شود. وجه نقد به سپرده های دیداری که توسط اشخاص اعم از اشخاص حقوقی و حقیقی به صورت سپرده گذاری بلند مدت یا کوتاه مدت و نظایر این ها نزد بانک ها یا سایر موسسات امانت داری مالی سپرده می شود یا نزد اشخاص به صورت اسکناس یا سکه باقی می ماند گویند.
جاری ترین دارایی یک واحد تجاری وجه نقد می باشد که مبدا و واسطه خرید و فروش و خدمات است و عاملی جهت تسویه حساب و انجام تعدات در سررسید است. به علاوه وسیله ای برای اندازه گیری میزان توان و قدرت مالی یک تجارتخانه می باشد زیرا منابع وجوه نقد برای تامین و پرداخت مخارج برنامه ریزی شده در شرایط خاص و اضطراری است. مهم ترین ویژگی وجه نقد، دیداری بودن آن است زیرا بدون اطلاع قبلی قابل برداشت یا مطالبه خواهد بود. وجه نقد شامل انواع پول های رایج ، سکه ، اسکناس و نظایر آن است که جهت معاملات تجاری مورد استفاده قرار می گیرد و باید آن را پشتوانه چک ، سفته ، برات و حواله های بانکی و سایر اسناد تعهد آور دانست.
![[عکس: 0tde_logo1.jpg]](http://uupload.ir/files/0tde_logo1.jpg)
سرمایه شرکت های تجاری ثبت شرکت نیک